იმ დღიდან მოყოლებული დაიწყო ჩემი პარანორმალური ცხოვრება. ღამის კლუბები, ბარები, მსუბუქი ყოფაქცევის ხალხთან ურთიერთობები, მძიმე როკი, სახლიდან წამოსვლა.

ვერცერთ მათგანს ვერ შევძლებდი, რომ არა ჩემი მუდმივი თანამგზავრი, რომელიც მავიწყებდა ყველაფერს რაც ჩავიდინე. უბრალოდ ვაგრძელებდი ცხოვრებას ჩემ სურეალისტურ სამყაროში, სადაც ჩემ თავს ნელ-ნელა მე თვითონ ვუღებდი ბოლოს, უფრო ნაზად და ნელა ვიდრე ლუსის.