ადამიანები ფრთხილობენ, საუბრისას რაიმე ზედმეტი არ წამოცდეთ. ფიქრობენ, თითოეულ სიტყვას წარმოთქმამდე წონიან, ზომავენ, სინჯავენ, რომ მერე არ ინანონ და არ თქვან – ვინ მექაჩებოდა ენაზო. ამ დროს კი სულ ავიწყდებათ, რომ არა მარტო სიტყვები, არამედ ადამიანის ნებისმიერი მოქმედება, მიმიკა და ჟესტი მის ხასიათს და მდგომარეობას გამოხატავს. მხოლოდ ზოგიერთმა თუ იცის, რომ „გამცემი“ ამ შემთხვევაში ისევ ჩვენ თვითონვე ვართ, უფრო სწორედ კი ჩვენი სხეული.